De zoutmijn van Berchtesgaden.


Glück auf!

Het Berchtesgadener Land, de parel van de Alpen in het zuidoosten van Beieren.
Met zijn prachtige landschappen en de schilderachtige natuur rondom de bekende Königssee in nationaal park Berchtesgaden.
Het gebied strekt zich uit van de Königssee in het zuiden via de staatsbadplaats Bad Reichenhall tot aan het oude cultuurlandschap van de 'Rupertiwinkel' en in deze streek ligt ook het dorp Berchtesgaden met het Salzbergwerk Berchtesgaden .
In dit dorp waren de houtverwerking en zoutwinning van groot economisch belang en deze begon al in de twaalfde eeuw.
Het nog bestaande Salzbergwerk Berchtesgaden is al sinds 1517 in bedrijf en al vroeg begon men met het uitproberen van verschillende technieken om het zout uit het gesteente te winnen.

Zouttransport - Klik hier voor een vergroting.
In de vroege geschiedenis van de mijn werd het zout gewonnen door gesteente uit de berg te delven en door met behulp van water het zout te laten oplossen en het er op deze manier zo uit te filteren.
Dat was een nogal tijdrovende en arbeidsintensieve bezigheid en mede doordat men steeds dieper de mijn in moest bedacht men andere technieken om het zout efficiënter te kunnen winnen.
Men kwam er in de 17 eeuw achter door zoetwater in de schachten te pompen en na enkele dagen het water weer op te pompen dat het zoutgehalte flink was toegenomen en op deze manier het zout makkelijker te winnen was.
Door meer en dieper in het complex nieuwe schachten te hakken werd de productie opgevoerd en onstond er ook een ondergronds meer wat heden nog steeds bestaat.
Het verwerken van het zout gebeurde de eerste paar honderd jaar in Berchtesgaden, maar in 1817 ontwierpen ingenieurs een uitgekiende constructie van houten pijpen waarmee de zoutoplossing richting het 29 kilometer verderop gelegen stadje Bad Reichenhall werd gepompt.
Dat gebeurt tot op de dag van vandaag, zij het door middel van modernere technieken.
In het kuurstadje Bad Reichenhall is het ook zout wat de klok slaat.
In de Alte Saline wordt, minder spectaculair dan in Berchtesgaden maar voor liefhebbers van techniek minstens zo interessant, met name het industriële karakter van het zout winnen uit de doeken gedaan.
Zo blijkt de oude pijpleiding vanuit Berchtesgaden en ook de oude Reichenbachpomp nog te bewonderen.
Met name het overwinnen van de hoogteverschillen tussen beide steden doet mensen die er verstand van hebben nog steeds met respect over de ontwerper Von Reichenbach spreken.
Tegenwoordig is de zoutmijn ook een toeristiche attractie en kun je door middel van een treintje, houten glijbanen en een boot die over het ondergrondse meertje vaart een flink deel van de mijn bewonderen.
Zeker het meer met de zoutkristallen die weerspiegelen in het water is een aanrader.

In ons thema van Berchtesgaden op de modelbaan komt deze zoutmijn ook voor en is het vervoer van het zoutgesteente met de mijnwagens ook te zien.
Deze rijden van de zoutmijn langs een uitwijkspoor naar het station om daar het af te voeren gesteente over te laden in normale wagons.
De smalspoortreinen worden getrokken door of een stoom of een diesel locomotief die in en rond het dorp het hout en zout transport verzorgen.
In de nacht staan de smalspoorlocomotieven vlak onder het grote stoomdepot te wachten op hun diensten van de volgende dag.

Klik hier voor een vergroting.