Thema.

Het is 1944, de tweede wereldoorlog is in volle gang en overal wordt zwaar gevochten.
Hier veranderd de geschiedenis zich en begint het verhaal over onze banen...
Het is net na de warme zomer van 1944, het Duitse leger heeft flinke verliezen geleden en heeft moeite met de bevoorading van alle eenheden in geheel Europa.
Op vele trajecten in Duitsland zijn de baanvakken beschadigd of onbruikbaar geworden, zodat enkele knooppunten in het spoorwegnet moeilijk bereikbaar zijn.
Het word dan als passagier ook steeds moeilijker om met de trein naar een andere bestemming in Duitsland te reizen.

In Königsberg is de situatie redelijk stabiel, mede door de luchtverdediging rondom de stad zijn er tot dan weinig echt schadelijke bombardementen geweest, en is het geheime project Festung Wolvenschanze van het Duitse opperbevel eindelijk voltooid.
Festung Wolvenschanze is een ondergronds ontwikkel en fabriekcentrum waar transportmiddelen en wapens ontwikkeld worden.
Doordat de fabrieken nu beschermd zijn tegen luchtaanvallen kan er weer flink geproduceerd worden en rijden de treinen af en aan om hun goederen te brengen of op te halen.
Deze goederen worden dan per trein naar binnenlandse bestemmingen gereden, of naar het rangeerterrein bij de haven gebracht om daar overgeladen te worden in de gereedliggende vrachtschepen.
Zo komt het vaak voor dat de net nieuw geproduceerde tanks en panzerwagens op de kade staan te wachten voor transport.
Op dat zelfde rangeerterrein komen dagelijks ook de treinen met voedsel en brandstof aan om de stad en zijn bewoners te kunnen voorzien van hun dagelijkse rantsoenen.
In de stad zelf zijn vele soldaten en zeelui die nogal eens het vermaak op zoeken en s'avonds zijn de kroegen dan ook goed gevuld.
Het bier is er nog niet schaars en dat leid nog wel eens tot ongeregelheden in de kroegen waarbij de politie soms moet optreden.
Ook in de plaatselijke bioscoop worden nog films gedraaid en vaak worden deze vooraf gegaan door het Wochenschau nieuws.
Ondertussen wordt er in de Festung Wolvenschanze de laatste hand gelegd aan nieuwe ontwikkelingen van locomotieven en wapens om de oorlog in het oosten te kunnen voortzetten.
Königsberg speelt nu een belangrijke rol in de tegenaanval van het Duitse leger in Polen om de Russen terug te drijven.

In Berchtesgaden is de situatie een stuk rustiger, mede door de ligging van het dorp in het uiterste zuiden van Duitsland is er weinig van de oorlog te merken.
Er is op het moment weinig schaarste en gaat het leven in het dorp zo goed als dat gaat zijn gangetje.
In het dorp zelf zijn de houthakkers bezig met het verwerken van bomen en zijn er nog heel wat arbeiders bezig met het winnen van zout in de plaatselijke mijn bij het dorp.
Zo staan er dan ook vaak wagons vol beladen met hout bij het station.
Er zijn nog plaatselijke bouwwerkzaamheden aan de nieuwe spoorlijn richting Oostenrijk, zodat de mensen in het dorp nog volop werk en materialen aangeleverd krijgen.
De arbeiders zijn met de laatste werkzaamheden aan de nieuwe tunnel bezig en bij het station is men begonnen met de voorbereidingen om de lijn later verder te kunnen elektrificeren.
De spoorlijn zelf is al in gebruik genomen en daar rijden dagelijks al aardig wat treinen over dit nieuwe stuk spoor richting Oostenrijk.
Via Munchen komen er veel goederentreinen langs die naar midden en zuid europa gaan, en men maakt dan ook veel gebruik van de nieuwe spoorlijn.
Daardoor verschijnen er ook steeds vaker materieeltype uit Oostenrijk in het station van Berchtesgaden en is er nog de dagelijkse verbinding van de Karwendell express met Salzburg en Innsbruck.
Door de vele beschadigingen aan het spoorwegnet in Duitsland worden de weinige internationale verbindingen die er nog zijn ook wel eens omgeleid via de nieuwe spoorlijn.
In het depot staan nu soms grote snel en goederenlocomotieven die daar weer klaar gemaakt worden voor de volgende rit en wachten de lokale treinen op hun diensten.
Natuurlijk leest men ook hier de kranten en zien de bewoners van Berchtesgaden met lede ogen aan hoe Duitsland langzaam naar de afgrond geduwd word.
Ook komen er regelmatig nazibonzen met de trein in het dorp aan, en de mensen daar vragen zich af wat die toch allemaal komen doen.
Deze komen op het station aan en worden daarna met de auto naar het aangrenzende afgesloten Furhergebied op de berg naast het dorp vervoerd.
Op de berg branden elke avond de lichten van de Berghof en deze blijven vaak tot diep in de nacht aan...
Er zal wel heel wat te bespreken zijn...maar niemand in het dorp weet wat.
Men moet maar afwachten wat er in deze barre tijden hen allemaal te wachten staat...